Πείτε μας τη λύση

της Αγγελική Μήκα
Όποιος τούτη τη χρονική περίοδο επιλέγει το δρόμο μιας στείρας διαφωνίας και πολιτικής αντιπαράθεσης χωρίς όμως προτάσεις δεν νομίζω ότι προσφέρει καλές υπηρεσίες στην πατρίδα.
Τι νόημα έχει μια ανέξοδη και εκ του ασφαλούς διαφωνία δίχως αυτή να συνοδεύεται από πολιτικά εφικτή και εφαρμόσιμη πολιτική λύση.
Ποιον ενδιαφέρει αν θα κάνει ή όχι εκλογικό και πολιτικό ταμείο ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, ενδιαφέρει τους δοκιμαζόμενους πολίτες, τους ανέργους τους συνταξιούχους τους επαγγελματίες που κινδυνεύουν καθημερινά με οικονομικό στραγγαλισμό; Ή μήπως αλήθεια ενδιαφέρει μόνο τα στελέχη μιας παράταξης που βλέπουν μέσα σε ένα κλίμα γενικής απαξίωσης και οικονομικής περιδίνησης την ευκαιρία μιας εύκολης αναρρίχησης στην πολιτική εξουσία.
Ό λαός είναι εκείνος που αποφασίζει για τους κυβερνήτες του, τι νόημα έχει λοιπόν και ποια ωφέλεια για τον τόπο η ανένδοτη διαφωνία όλων αυτών των αντιμνημονιακών και <<πατριωτών>> απέναντι στους μνημονιακούς <<πατριδοκάπηλους>>.
Που πήγε το περιεχόμενο της ιδεολογικής διαφοράς και αντιπαράθεσης; Από την άκρα δεξιά μέχρι την άκρα αριστερά νυχθημερόν στα ΜΜΕ ακούμε τα ίδια λόγια, όχι στα μέτρα, όχι στο μνημόνιο, όχι στις περικοπές.
Μα ποιος είναι αλήθεια εκείνος ό ηλίθιος πολιτικός που θέλει να επιβάλει τόσα δεινά στο λαό του, δεν τον ενδιαφέρει άραγε το πολιτικό κόστος, είναι μωρός και δεν γνωρίζει ότι υπάρχει άλλος τρόπος;
Πείτε λοιπόν εσείς οι φωτισμένοι σε μας τους άσχετους περί την οικονομία τι προτείνεται, πέρα από αντιευρωπαϊκές κορώνες και πατριωτικά μανιφέστα, πέρα από λογικές αποτυχημένων πολιτικών τύπου σοβιέτ, πείτε μας τη λύση, τόσο απλά.
Γιατί δεν μας λέτε ευθέως ότι στην σημερινή κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε ή θα επιλέξουμε τον δύσκολο δρόμο των περικοπών με τη χώρα στην ΟΝΕ, ή θα καταγγείλουμε τη δανειακή σύμβαση, θα αποχωρίσουμε μόνοι μας από την ΟΝΕ, δεν θα χρειαστεί κανείς να μας διώξει και θα τυπώσουμε δραχμές για να καλύψουμε τις ανάγκες μας, γιατί δεν το λέτε.
Και κάτι ακόμη αφού γυρίσουμε στο εθνικό νόμισμα πόσες υποτιμήσεις θα είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε εκ των πραγμάτων και ποια θα είναι η αγοραστική δύναμη των πολιτών και ποιος ο μισθός τους σε σχέση με τα παραγόμενα αγαθά; Πολλοί κάνουν το αφελές λάθος να αναφέρουν ως παράδειγμα την Αργεντινή και ότι τώρα ορθοποδεί και έχει ρυθμούς ανάπτυξης βγαίνοντας από την ύφεση.
Ατυχείς συγκρίσεις για μια χώρα που πρέπει να διερωτηθεί κανείς τα επίπεδα της φτώχειας, της ανέχειας και της εγκληματικότητας που τη συνοδεύει. Για μια χώρα της οποία το νόμισμα έχει υποτιμηθεί σε απίστευτο βαθμό προκειμένου να εξασφαλιστεί η ρευστότητα που απαιτείται για την κάλυψη βασικών αναγκών. Μια χώρα που προχώρησε σε κλείσιμο τραπεζών δέσμευση καταθέσεων και τόσα άλλα προκειμένου να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες που προκάλεσε η πτώχευση. Εκτός αυτού αναρωτιούνται αυτοί που μπαίνουν σ’ αυτή τη λογική, ποια τα οικονομικά μεγέθη της Αργεντινής και ποια τα δικά μας; Ποιος ο πρωτογενής τομέας παραγωγής αυτής της χώρας και ποιος ο δικός μας; Και τέλος ποια η χρησιμότητα να συγκρίνουμε ανόμοια πράγματα μόνο για να εντυπωσιάζουμε;
Κάποιοι οραματίζονται όψιμες επαναστάσεις δίχως σχέδιο, δίχως πλάνο χωρίς προοπτική, να θυμίσω μόνο ότι όταν σ΄ αυτό τον τόπο οι ηγέτες του έθεσαν πάνω από τα συμφέροντα του λαού την προσωπική τύφλωση που επιφέρει η φιλοδοξία και ο μεγαλοϊδεατισμός, τα αποτελέσματα για το λαό ήταν ολέθρια.
Περιμένουμε λοιπόν την πρόταση σας για έξοδο από την κρίση, αναμένουμε τον οδικό χάρτη προς την ευημερία και την ευδαιμονία. Πείτε μας λοιπόν.
Δεν θα το κάνετε, όπως δεν το κάνετε τόσο καιρό που περιδιαβαίνετε από τηλεοπτικό παράθυρο σε τηλεοπτικό πάνελ μέσα στη ζάλη της ευφορίας που προκάλεσε η εκλογική άνοδος και τούτο γιατί πονηρά σκεπτόμενοι γνωρίζεται ότι αυτός που μπαίνει στη διαδικασία να προτείνει πρακτικές λύσεις πέρα από πολιτικάντικες αναχρονιστικές κορώνες, θέτει τον εαυτόν του και τον χώρο που εκπροσωπεί στη βάσανο της κρίσης και του ελέγχου για το εάν αυτά τα οποία λέγει έχουν σχέση με την πραγματικότητα και μπορούν να εφαρμοστούν και ταυτόχρονα αναλαμβάνει και το πολιτικό κόστος, παύει να είναι αρεστός στους πολίτες που δεινοπαθούν. Παύει να είναι το αποκούμπι τους τις δύσκολες τούτες ώρες. Σταματήστε λοιπόν να <<ψαρεύεται>> πρόσκαιρη πολιτική στήριξη μέσα στη θολούρα που προκαλεί η απόγνωση και η απελπισία των συμπολιτών μας
Δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι οι ευθύνες των δύο μεγάλων κομμάτων που κυβέρνησαν τη χώρα από τη μεταπολίτευση και δώθε είναι πολύ βαριές για το σημερινό μας κατάντημα.
Δεν χωρεί επίσης καμία αμφιβολία ότι ο πολιτικός κόσμος όλα αυτά τα χρόνια με την προκλητική συμπεριφορά ορισμένων, πλήγωσε το λαό και την εμπιστοσύνη του.
Όση ευθύνη όμως έχουν οι πρωταγωνιστές αυτής της τραγωδίας, άλλη τόση είναι βέβαιο ότι έχουν και εκείνοι που τόσα χρόνια επέλεξαν την ανέξοδη και αδιέξοδη και ασφαλή διαφωνία ως τακτική αντιπολίτευσης, την οποία τώρα προβάρουν και ως κυβερνητική πρόταση.

Μήκα Αγγελική