Ανθοκήπιον τέχνης του λόγου

«Και να πάλι που του ’ριξε το ίδιο πλάγιο βλέμμα, τώρα μόλις, λίγο πριν βγει από την κάμαρα. Έτσι όπως εχτές, όπως τις τελευταίες τούτες μέρες, την ώρα που τον θαρρούσε σκυμμένο στο βιβλίο, τον ξανακοίταξε και τώρα και φαινότανε συλλογισμένο το μέτωπό της και πικραμένο το χείλι της.