Το Μήνυμα του Μητροπολίτη Σερρών και Νιγρίτης Θεολόγου

 

 

«ταν γάρ Θεός μετά νθρώπων , οδέν δή δε λοιπόν δεδοικέναι, οδέ τρέμειν, λλ’ πέρ πάντων θαρρεν». (ερός Χρυσόστομος. Ες τόν σαΐαν, PG 56, 85).

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Οὐράνια εὐλογία φωτίζει παρακλητικῶς σήμερα τίς ψυχές μας, καθώς ἑορτάζουμε, κάτω ἀπό πρωτόγνωρες καί ἰδιαιτέρως πικρές συνθῆκες, τήν πάνσεπτον Μητρόπολιν τῶν χριστιανικῶν ἑορτῶν, τά ἅγια Χριστούγεννα. «Ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ σήμερον ἠνώθησαν» ψάλλει δοξολογικῶς ἡ Ἐκκλησία μας, «τεχθέντος τοῦ Χριστοῦ. Σήμερον ὁ Θεός ἐπί γῆς παραγέγονε καί ἄνθρωπος εἰς οὐρανούς μεταβέβηκε» (Τροπάριο λιτῆς τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων). «Τό μέγα τῆς εὐσεβείας μυστήριον» (Α’ Τιμ. 3, 16), ἡ ἐνανθρώπησις δηλαδή τοῦ Θεοῦ Λόγου, πιστοποιεῖ καί φανερώνει στόν κόσμο ὁλόκληρο, ἀόρατο καί ὁρατό, μέ τόν πιό ἐπίσημο τρόπο τόν ἀκέ­νωτο πλοῦτο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο, χάριν τοῦ ὁποῖου σαρκοῦται, τέμνει τήν ἱστορία καί ὑπερβαίνει τούς νόμους τῆς φύσεως.
Κατά τήν μεγαλειώδη καί κοσμοσωτήριο ἑορτή τῶν Χριστουγέννων ἑορτάζουμε τήν κενωτική καί ἀπολυτρωτική ἐπίσκεψη τοῦ Θεοῦ πρός τό βασιλικόν ἀνθρώπινο γένος, «ἵνα τόν Ἀδάμ Θεόν ἀπεργάσηται». Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός ὡς «παιδίον νέον οὐρανῶν παλαιότερον» (Ἅγιος Ἀμφιλόχιος Ἰκονίου). Ὄχι ἄγγελος ἤ ἀρχάγγελος, ἀλλ’ ὁ μεγάλης βουλῆς Ἄγγελος ὡς ταπεινός ἄνθρωπος εἶναι μαζί μας. Ὁ ἀθάνατος καί παντεχνήμων Λόγος τοῦ Θεοῦ, εὐδοκίᾳ τοῦ Πατρός καί συνεργίᾳ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, «ἐπί γῆς ὤφθη καί ἐν τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη» (Βαρούχ, 3, 38). Ἐπειδή ὁ Θεός εἶναι ἀ­χωρίστως, ἀδιαιρέτως, ἀσυγ­χύτως καί αἰωνίως πλέον ἑνωμέ­νος μαζί μας, στό θεανδρικό πρόσωπο τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χρι­στοῦ, γιά τίποτε, κατά τό χρυσό στόμα τῆς Ἐκκλησίας μας, δέν πρέπει νά
φο­βούμεθα, «ἀλλ’ ὑπέρ ἁπάντων θαρρεῖν». Ὁ Θεός ἐχάρισε στούς ἀνθρώ­πους τό πολυτιμό­τερο δῶρο, τόν ἴδιο Του τόν ἑαυτό. Μέ αὐτήν τήν βεβαιότητα καί κατ’ αὐτές τίς πικρές ἡμέρες «διέλθωμεν δή ἕως Βηθλεέμ καί ἴδωμεν τό ρῆμα τοῦτο τό γεγονός, ὅ ὁ Κύριος ἐγνώρισεν ἡμῖν» (Λκ. 2, 15), τό μέγα δηλονότι, πα­ράδοξον καί φιλαν­θρωπότατον μυστήριον τῆς Θείας ἐνανθρωπήσεως. Τά ἅγια Χριστούγεννα, ἡ ἀκρό­πολις τῶν χριστιανικῶν πανηγύρεων, βιοῦνται καί ἑορτάζονται μόνον μέ­σα στήν Ἐκκλησίαν, τήν μυστική Βηθλεέμ, τήν χώρα τοῦ ἀθανάτου καί οὐρανίου Ἄρ­του τῆς ζω­ῆς. Μέ τήν συμμετοχή μας στήν θεία λατρεία, ὅπου μπο­ροῦμε νά ζήσουμε ἐμπειρικῶς «τά βρεφοπρεπῆ σκιρτήματα τοῦ Κυρίου μας» (Ἅγιος Συμεών ὁ νέος Θεολόγος). Μέ τήν «μετά φόβου Θεοῦ πίστεως καί ἀγάπης» προσέλευσή μας στόν ἀθάνατο κρατήρα τῆς ζωῆς, ὅπου τό ζωοποιό Σῶμα καί Αἷμα τοῦ Κυρίου μας. Χωρίς τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλη­σίαν Του τά Χριστούγεννα φτωχαίνουν, θαμπώνουν, γκριζάρουν, μεταπίπτουν σέ μία ἀνούσια καί φολκλορικοῦ χαρα­κτῆρος κοσμική φιέστα μέ ἔντονο χρησιμοθηρικό καί ἀπνευμάτιστο χρῶμα καί ποιότητα.

 

 

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Ὅσα θλιβερά ζήσαμε καί ζοῦμε τόν παρόντα χρόνο μέ ἀφορμή τήν πανδημία covid 19 θά πρέπει νά μᾶς διδάξουν πολλά. Γιά τήν ζωή καί τήν ἀξία της. Γιά τίς προτεραιότητές μας. Τά μικρά καί τά μεγάλα αὐτῆς τῆς ζωῆς. Γιά ὅτι θεωρούσαμε μέχρι χθές αὐτονόητο καί τό στερηθήκαμε τόσο πικρά. Οἰκογένεια, φίλους, συνανθρώπους, τήν ἀνθρώπινη ἐπικοινωνία, τόν χαιρετισμό, τήν θέα τοῦ προσώπου τοῦ πλησίον. Γιά τήν θαλπωρή, τό κάλλος καί τήν χάρη τῆς ὀρθοδόξου θείας λατρείας πού στερηθήκαμε. Κυρίως ὅμως γιά τήν δύναμη καί τήν ἀξία τῆς πίστεώς μας στόν Σωτῆρα μας Ἰησοῦν Χριστόν. Αὐτή ἡ πίστις γιά μιά ἀκόμη φορά μᾶς κράτησε ὀρθίους σέ αὐτήν τήν λαίλαπα. Ὁ θεῖος Ἐμμανουήλ εἶναι μαζί μας, «γιά τίποτε, λοιπόν, ἄς μήν φοβούμεθα, οὔτε νά τρέμουμε, ἀλλά γιά ὅλα νά ἔχουμε θάρρος» (Ἱε­ρός Χρυσόστομος). Χριστός γεννᾶται, ἀδελφοί, δοξάσατε. Χριστός ἐξ οὐρα­νῶν, ἀπαντήσατε. Χριστός ἐπί γῆς ὑψώθητε!
Ἡ χάρις τοῦ δι’ ἡμᾶς νηπιάσαντος Σωτῆρος Χριστοῦ εἴη μετά πάντων ὑμῶν. Ἀμήν.

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Διάπυρος εὐχέτης σας πρός τόν γεννηθέντα Σωτῆρα Ἰησοῦν Χριστόν.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
Ο ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ