ΥΓΕΙΑ: ΛΕΥΚΗ Μέρος 2ο

Γράφει η :Στεργιανή Παπλιάκα

Νοσηλεύτρια – Εκπαιδευτικός

 

Ο αριθμός των  ατόμων που πάσχουν από λεύκη

στην Ελλάδα είναι περίπου 78.290

 

Ερεύνα-  Στατιστική

« Η λεύκη παρουσιάζεται στον γενικό πληθυσμό σε ποσοστό 1-2% και μπορεί να παρουσιαστεί σε κάθε ηλικία, αν και το 50% των περιπτώσεων εμφανίζεται έως τα 20 έτη. Προσβάλλει εξίσου και τα δύο φύλλα και σε ένα ποσοστό 25% αναφέρεται οικογενειακό ιστορικό». Πηγή:  http://www.homeotherapy.gr/vitiligo.html

«Τα τελευταία χρόνια έχουν ανακαλυφθεί γονίδια που σχετίζονται με τη λεύκη, επιβεβαιώνοντας ότι η συγκεκριμένη δερματοπάθεια αποτελεί ένα αυτοάνοσο νόσημα. Τα γονίδια που βρέθηκαν αποδεικνύουν ότι η λεύκη αποτελεί ένα αυτοάνοσο νόσημα, διότι αφορούν το ανοσοποιητικό σύστημα. Μερικά από αυτά τα γονίδια έχουν εντοπιστεί σε άλλα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως ο διαβήτης τύπου 1.

Να σημειωθεί ότι η λεύκη, όπως και όλα τα αυτοάνοσα νοσήματα, επηρεάζεται από ψυχολογικούς παράγοντες. Συνήθως, τα σημάδια εμφανίζονται σε περιόδους έντονου στρες, άγχους, ψυχολογικής πίεσης ή σοκ, όπως είναι για παράδειγμα οι μαθητικές εξετάσεις, όπως θάνατος, μια αρρώστια, όπως χωρισμός, μια απόλυση, κ.λ.π. Εκτός, όπως, από όπως ψυχολογικούς λόγους, τη λεύκη μπορεί να πυροδοτήσει και ένα σοβαρό ηλιακό έγκαυμα». Πηγή: http://www.healthyliving.gr/2013/04/23/leykh-symptomata-uerapeia-antimetopish/

«Στο έγκυρο δερματολογικό περιοδικό  Dermatologic Therapy (Δεκέμβριος 2012), ο T. Lotti τονίζει ότι η λεύκη είναι μια ξεχασμένη από την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα νόσος, η οποία ταλαιπωρεί    τουλάχιστον 100.000.000 του παγκόσμιου πληθυσμού. Ακόμη τονίζει ότι  οι θεραπείες των τελευταίων ετών μπορεί να μην είναι ιδανικές διότι δεν εγγυώνται υψηλή αποτελεσματικότητα και δεν μπορούν να  τυποποιηθούν για όλους ή όπως περισσότερους ασθενείς, αλλά είναι γεγονός ότι έχουμε ξεφύγει από την παλιά αντίληψη όπως δύσκολης αυτοάνοσης νόσου, και έχοντας σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα με όπως νέες θεραπείες, προσπαθούμε να μειώσουμε όπως παρενέργειες όπως διαχείρισης όπως νόσου .   Ενώ όσον αφορά στον αριθμό των  ασθενών που πάσχουν  από λεύκη στην Ελλάδα είναι 78.290 περίπου». Περισσότερη ενημέρωση για τις καινούργιες εξελίξεις και για την επίδραση της ψυχής στην εξέλιξη της νόσου, στην ιστοσελίδα http://www.vitiligo-center.gr/content.php?category=

«…  Γίνονται έρευνες σε πολλά ειδικά ερευνητικά κέντρα λεύκης στην Ιταλία – Γαλλία – Κίνα – Κορέα – Ινδία και Αμερική οπού ο στόχος των ερευνητών εντοπίζεται:

  1. Στην πλήρη διερεύνηση όπως παθογένειας όπως λεύκης.
  2. Στην εύρεση μιας θεραπείας με αποτελέσματα διαχρονικά (μειονέκτημα όλων των αγωγών του 2010)
  3. Προστασία των ασθενών από παράγοντες επέκτασης όπως  πάθησης.
  4. Πρόληψη όπως νόσου και έγκαιρη  διάγνωση όπως.
  5. Εξασφάλιση των κλασικών χαρακτηριστικών μιας αγωγής. Δηλαδή να είναι αποτελεσματική, ακίνδυνη, ανώδυνη, εύκολη και χαμηλού κόστους.

Νέες επιδημιολογικές μελέτες για την Λεύκη.

Δυστυχώς για την λεύκη οι διεθνής επιδημιολογικές μελέτες που εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια είναι λίγες.

Όπως τελευταίες επισημαίνονται τα παρακάτω:

Η λεύκη επηρεάζει το 0,5-4% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Η νόσος γενικά ξεκινά μεταξύ των ηλικιών 2 και 40 χρόνων.

Σε μια μελέτη στην Ολλανδία, το 50% των ασθενών ανέφερε την εμφάνιση όπως λεύκης πριν την ηλικία των 20 χρόνων.

Η συχνότητα των κρουσμάτων όπως νόσου ανέρχεται από 0,1% έως 8,8% ανά τον κόσμο. Το υψηλότερο ποσοστό έχει καταγραφεί στην Ινδία, το Μεξικό και την Ιαπωνία.

Οι ηλικιωμένοι και τα παιδιά και των δυο φύλων επηρεάζονται ισόποσα.

Ο μεγαλύτερος αριθμός των αναφορών είναι μεταξύ των γυναικών.

50% των ασθενών εμφανίζει την Λεύκη πριν την ηλικία των 20.

25% των ασθενών εμφανίζει την Λεύκη πριν την ηλικία των 8.

Κατηγορίες επιδημιολογικών ερευνών

Περιγραφική επιδημιολογία (ποσοστό, επικράτηση μελέτη 1 του Haves ).

Αναλυτική επιδημιολογία (Παράγοντες, Σχετικοί κίνδυνοι, ποσοστά πιθανοτήτων).

Κλινική επιδημιολογία (Φυσικό ιστορικό και πρόγνωση ).

Φαινόμενο Koebner

Όπως ανακοινώσεις έγιναν για το φαινόμενο Koebner που θεωρήθηκε σημαντικό για την εξέλιξη αλλά και για την κατάταξη του τύπου όπως λεύκης.

Τι είναι Koebner; Το δέρμα των ασθενών με λεύκη είναι κλινικά φυσιολογικό,  ιστολογικά όπως παθολογικό.  Έτσι η συνεχής τριβή και ο τραυματισμός  αυξάνουν την απελευθέρωση βλαβερών νευροπεπτιδίων τα οποία πιθανόν προκαλούν  απώλεια  μελανοκυττάρων  που σημαίνει  εμφάνιση  νέων  βλαβών. Αυτή λοιπόν η ισομορφική (ίση και από όπως δυο μεριές) αντίδραση του δέρματος είναι το φαινόμενο Koebner.

Έγινε κατηγοριοποίηση των 3 τύπων του φαινόμενου του Kοebner που ουσιαστικά ενδιαφέρον παρουσιάζει ο 2ος τύπος που διαχωρίζεται σε 2 μορφές.

1η Τον αποχρωματισμό  που εμφανίζεται σε περιοχές που δέχονται τριβή (αγκωνές – γόνατα) και

2η Τον αποχρωματισμό σε περιοχές με χρόνια τριβή. Όπως οι περιοχές χρόνιας τριβής που σχετίζονται με τα ρούχα, αξεσουάρ, χρήση τρίφτη του μπάνιου, ακουστικού του τηλεφώνου, η καθημερινή επάλειψη του αντηλιακού, το  ποντίκι του Η/Υ με  αποτέλεσμα τον μηχανικό τραυματισμό και την εμφάνιση νέων βλαβών.», πηγή:  http://www.vitiligo-center.gr/content.php?category=60

 

Το σώμα μας είναι το φυσικό μας σύμβολο, το δεχόμαστε όπως είναι και το σεβόμαστε. Πρώτα εμείς κρίνουμε τον εαυτό μας, την εικόνα μας και μετά οι άλλοι.

Η εικόνα μας είναι αυτό που εμείς βλέπουμε στον καθρέφτη και που πολλές φορές μιλάμε μαζί του και την σχολιάζουμε άλλοτε θετικά (τι όμορφος/η που είσαι…) και άλλοτε αρνητικά (πως κατάντησες έτσι….), και στις δύο περιπτώσεις είμαστε εμείς και αυτό πρέπει να το αποδεχτούμε.

Το να αρνούμαστε συνεχώς να δεχτούμε τον εαυτό μας όπως είναι, δεν τον αλλάζει σε τίποτα. Κρίνουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Αν το δούμε θετικά μας γεμίζει αυτοπεποίθηση, αν όμως έχουμε αρνητική εικόνα τότε αυξάνουμε την αρνητική ενέργεια, νιώθουμε ντροπή,  θλίψη (με όλα τα επακόλουθα της), γινόμαστε αντικοινωνικοί, μισούμε τον ίδιο μας τον εαυτό,  κ. λ. π.

Οποια και αν είναι η εξωτερική μας εικόνα εμείς πρέπει να την βλέπουμε θετικά. Όταν αρνούμαστε να παρουσιάσουμε τον φυσικό μας εαυτό, το κάνουμε γιατί το υποσυνείδητο, μας  οδηγεί την σκέψη,  στο πως θα μας δουν οι άλλοι. Αυτό μας τρομάζει φοβούμενοι την απόρριψη. Να μην φοβηθούμε την απόρριψη γιατί τότε γινόμαστε αδύναμοι και καταθλιπτικοί. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε εκείνο που τελικά κάνει τον άνθρωπο να διαφέρει, είναι ο εσωτερικός κόσμος  και όχι αυτό που βλέπουν οι άλλοι εξωτερικά. Αλλωστε η εξωτερική εμφάνιση κάθε ήμερα που περνάει και διαφοροποιείται, εκείνο που μένει σταθερό είναι η εσωτερική ομορφιά.

Σιγά – σιγά αρχίζουμε να το πιστεύομαι αυτό που σκεπτόμαστε και εγκλωβιζόμαστε στον ίδιο μας τον εαυτό ενώ εάν είμαστε ελεύθεροι, έχουμε θάρρος, πιστεύουμε σε αυτά που λέμε, είμαστε υπεύθυνα άτομα, είμαστε ευτυχισμένοι, ήρεμοι, μας αρέσει η γαλήνη και η ειρήνη, εάν υπάρχει μέσα στην ψυχή μας μια ισορροπία τότε δεν θα ασχοληθούμε, δεν θα έχουμε πρόβλημα να δείξουμε το σώμα μας και επειδή το σώμα μας είναι ο εαυτός μας δεν θα ντρεπόμαστε να το παρουσιάσουμε, δεν θα κρυβόμαστε. Ναι, δεν θα θέλαμε να έχουμε αυτά τα «σημάδια» στο σώμα μας αλλά…   έτσι είμαστε!!!

Θυμάμαι ότι:

Σέβομαι και εκτιμώ το σώμα μου

Έχω το θάρρος να βλέπω όλα τα μέρη του σώματος μου όπως ακριβώς είναι και νιώθω άνετα όταν κινούμαι.

Η αξία μου ως άτομο δεν έχει άμεση σχέση με την εμφάνιση του δέρματος  μου.

Αγαπώ και φροντίζω το σώμα μου έτσι ώστε να είναι υγιές.

Σαν άνθρωπος σκέπτομαι – νιώθω – πράττω, εάν έχω σκέψεις που δεν με αφήνουν να ηρεμήσω, να χαλαρώσω τότε κάτι δεν πάει καλά με κάποιο από τα παραπάνω γι αυτό παρατηρώ τον εαυτό μου και αλλάζω αυτό που με αρρωσταίνει με τις σκέψεις μου.

Στεργιανή Παπλιάκα

Νοσηλεύτρια – Εκπαιδευτικός