Βράδυ Σαββάτου 29 Αυγούστου 2026, ανήμερα του Τιμίου Προδρόμου, έκλεισες τα μάτια σου ειρηνικά και γαλήνια όπως ακριβώς ήσουν κι εσύ όλη σου τη ζωή.
Ένας πράος, ευγενικός και γαλήνιος άνθρωπος.
Είμαστε τυχεροί που σε είχαμε μητέρα. Μια ζωή αφιερωμένη στην προσφορά, την ανιδιοτελή αγάπη και την φροντίδα. Μια φροντίδα που θα συνεχίσει να μας σκεπάζει καθώς, η μνήμη σου δε θα πεθάνει.
Μπορεί το σώμα σου να κουράστηκε και να έσβησε, όμως το φως της ψυχής σου συνεχίζει και μας φωτίζει.
Η γλυκιά σου ανάμνηση θα μείνει ζωντανή μέσα στην οικογένεια που με τόση αγάπη δημιούργησες εσύ και ο πατέρας μας και μέσα σε όλους αυτούς, που ήταν τυχεροί και σε γνώρισαν. Γιατί, άθελά σου, παρέδωσες σε όλους μας μαθήματα αγάπης, υπομονής και συγχώρεσης!
Μάνα αληθινή!
Τι να πρωτοπούμε και τι να θυμηθούμε. Άνθρωπος δεν υπάρχει που να ‘χει κάτι άσχημο να θυμηθεί από σένα και για σένα.
Λένε πως ο άνθρωπος μένει ορφανός από μάνα και είναι αλήθεια γιατί θα μας λείψει το χαμόγελό σου, ο γλυκό σου λόγος, το ζεστό σου χάδι.
Καλό σου ταξίδι μάνα και γιαγιά
στη γειτονιά των αγγέλων, στο φως!
Καλό
παράδεισο!
Σ’ αγαπάμε!
